اشهدى على مشهدى
أنا اللى نايم فى الهدد

ومفيش جاروف عايز يشلنى

وانت اللى لابسه جديد كأن العيد

فجأه اكتشف انك هنا

طب حتى بصى ناحيتى

شوفى الجنازه ناقصها إيه؟

قلبى اللى ملفوف ف الكفن ناقصُه أنا

وأنا اللى مرمى ع الطريق، محتاج عدو

محتاج صديق.. مش مشكله

لكن بجد ..أنا عمرى ما حسيت كده

مجنون أكيد

فى الأربعين الحب أشبه بالمرض

العمر ضاع قومى افرحى

وسيبينى نايم فى الهدد

باينى حافضل مطرحى مليون سنه

من غير جاروف يرمينى فوق كوم البشر

بس المؤكد إن انا ..حافضل أحبك من مكانى

كإنى تمثال الألم

كإنى نقش الريح على حسم الهرم

بس اللى مش هاقدر عليه

إحساس غبى..

إنك سعيده وانا باموت .